مقاله استراتژی پیشنهادی لوئیس برای صنعتی شدن

مقاله استراتژی پیشنهادی لوئیس برای صنعتی شدن
دسته بندی اقتصاد
فرمت فایل doc
حجم فایل 14 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 13

مقاله استراتژی پیشنهادی لوئیس برای صنعتی شدن

فروشنده فایل

کد کاربری 4152

*مقاله استراتژی پیشنهادی لوئیس برای صنعتی شدن*


ر سه استراتژی پیشنهادی لوئیس برای صنعتی شدن ـ یعنی:

1-صادرات هر چه بیشتر فرآورده‌های كشاورزی (یا معدنی)؛

2-توسعه اقتصاد خودكفا با تأكید بر بازار داخلی؛

3 صدور كالاهای ساخته شده

به تدوین خط مشی‌های اساسی و هماهنگ صنعت و كشاورزی نیاز دارد. با این حال باید اشاره كرد كه دیدگاه لوئیس در زمینة صادرات كشاورزی كه لوئیس آن را در چارچوب “استراتژی صدور فرآورده‌های كشاورزی” مورد بحث قرار می‌دهد, بیشتری توسعه صادرات مواد اولیة مورد نیاز صنایع است.

لوئیس از طرفداران جدی برنامه اصلاحات ارضی در جهان سوم و نیز از مدافعان طرح‌های نوین برای افزایش بهره‌وری در بخش كشاورزی است. او بر خلاف شوماخر به اقتصاد بهره‌برداری‌های كوچك كشاورزی علاقه نشان نمی‌دهد بلكه توسعه كشاورزی را در چارچوب تكنولوژی نوین و در مقیاس بزرگ مسیر می‌داند. نكتة مهمی كه باید به آن توجه داشت این است كه جانبداری لوئیس از اصلاحات ارضی و نوسازی بخش كشاورزی بیشتر و اساساً ناشی از تمایل او به آزاد شدن نیروی كار دهقانی از روستاها به منظور فراهم شدن شرایط توسعة صنعتی در شهرهاست.

لوئیس معتقد است كه استقراض از منابع جهانی تأمین مالی سرمایه‌گذاری برای توسعه, یكی از راه‌های اصولی برای تأمین مالی برنامه‌های نوسازی است. لوئیس همچنین معتقد است كه نظریه‌پردازان توسعة دهة 1950 مسأله رشد جمعیت را دست‌كم گرفته بودند. به عقیدة او “رشد جمعیت بر توسعه كشورهای كم‌توسعه ضربه وارد می‌كند. این امر وخامت مسأله غذا را كه قبلاً در سرزمین‌های نیمه‌خشك حاد بود, افزایش داد و تراز پرداخت‌ها را زیر فشار نهاد. در كشورهایی كه قبل از این با جمعیت زیاد روبرو بودند, از توان پس‌انداز ملی كاست و شهر‌نشینی را كه در زمینة زیر بنایی بسیار پرخرج است, افزایش داد و رشد جمعیت مسأله بیكاری شهری را لاینحل ساخت”.

لوئیس در این باره در مقالة “سیاست اشتغال در یك ناحیة توسعه‌نیافته” می‌نویسد:

“بیكاری شهری, همچنین از جهتی معلول شكاف در حال افزایش دستمزدهاست كه به نوبة خود بر اثر بهبود وضع افراد شاغل در داخل شهرها, سبب ترغیب تعداد بیشتری از مردم می‌شود تا راهی شهرها شوند. درك چگونگی كنار آمدن با این بیكاری شهری بسیار مشكل است. روش مقابله با این بیكاری تأمین كار است كه در این مورد راه‌حلی شمرده نمی‌شود. ایجاد كار بیشتر در شهرها, بر عكس افراد بیشتر را به شهرها سرازیر می‌كند و این خود مسأله را وخیم‌تر می‌سازد”.

لوئیس از الگوی تورش‌دار توزیع درآمد (نابرابری) جانبداری كرده به طور ضمنی آن را یكی از شرط‌های توسعه می‌داند. به عقیدة او تجربة كشورهای پیشرفته نشان می‌دهد كه سرمایة لازم برای توسعة اقتصادی ناشی از فزونی سرعت افزایش بهره‌وری بر میزان افزایش دستمزد بوده است كه موجب افزایش نسبت سود می‌شود كه این قبل از هر چیز در افزایش نابرابری‌های اجتماعی متبلور خواهد شد.

و بالاخره دربارة آراء توسعه‌ای لوئیس باید اشاره كرد كه او نظریه‌ای تحت عنوان “كشش‌پذیری بی‌نهایت عرضه كار” ارائه كرده است كه در جهت‌گیری روند توسعه در كشورهای جهان سوم از اهمیت اصولی برخودار است. برطبق این نظر, با رشد جمعیت به میزان 3 درصد در سال, كه پدیدة ذاتی اكثر كشورهای جهان سوم است, عرضه كار كشش‌پذیری بسیاری زیادی پیدا خواهد كرد. در حالی كه تقاضای كار محدود و حتی كاهش‌یابنده است و این امر نهایتاً بر روی دستمزد تأثیر گذاشته موجب كاهش آن می‌شود كه در نتیجه آثار نامطلوبی بر روی نابرابری‌های اجتماعی باقی خواهد گذاشت.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *