مقاله بررسی سهام (بورس)

مقاله بررسی سهام (بورس)در 55 صفحه ورد قابل ویرایش
دسته بندی بورس و کالا
فرمت فایل doc
حجم فایل 28 کیلو بایت
تعداد صفحات فایل 55

مقاله بررسی سهام (بورس)

فروشنده فایل

کد کاربری 6017

مقاله بررسی سهام (بورس)در 55 صفحه ورد قابل ویرایش

مقدمه

رونق اقتصادی و افزایش سطح درآمد ملی در چند سال اخیر از طرفی باعث بالارفتن سطح مصرف و در نتیجه رونق واحدهای تولیدی و اقتصادی و از طرف دیگر، موجب فزونی میزان پس انداز خانواده ها و رونق سرمایه گذاری شده است. تعادل نسبی بازار و مهار تورم، باعث شده كه سرمایه ها از حوزه دارایی های مشهود مانند طلا و اتومبیل به سمت دارایی های مالی نظیر سپرده گذاری در بانك ها و خرید اوراق بهادار و سهام سرازیر شود. بدین ترتیب سرمایه گذاری در فعالیت سودده اقتصادی و تولیدی،‌خود باعث بالا رفتن سطوح درآمدی و قدرت خرید شده و از طرفی افزایش تعداد فعالیت واحدهای تولیدی و خدماتی،‌منجر به عرضه محصولات و خدمات بهتر و رقابتی تر گشته است.

آشنایی با نهادهایی كه در چرخه رونق اقتصادی از اهمیت بالایی برخوردارند، برای همگان مفید است. از آن جهت كه این آشنایی باعث می گردد تا سرمایه ها براستی در جایگاه خود به گردش درآید و فرصتها بدرستی در دسترس همگان قرار گیرد. آشنایی با بازار بورس سهام و كالا از جمله مهمترین این موارد است. بورس اوراق بهادار به عنوان بازار سازمان یافته و متشكل، گردش سرمایه و سهام و اوراق بهادار را تسهیل می نماید. بسیاری از پس اندازها و سرمایه ها ، مستقیماً از طریق صاحبان سرمایه یا غیرمستقیم از طریق بانك ها، شركت ها و صندوق های سرمایه گذاری در نهایت در این بازار به گردش درآمده و در فعالیت های اقتصادی مشاركت می نمایند.

بورس كالا نیز بازار یكپارچه و سازمان یافته ای است كه در آن خریداران و فروشندگان، تولیدكنندگان و مصرف كنندگان، دلالان و معامله گران به گردش و داد و ستد كالا كمك كرده، در نتیجه قیمت ها به تعادل رسیده و ریسك و مخاطره موجود در بازار، هم برای تولیدكننده و هم برای مصرف كننده نهایی به حداقل می رسد.

سرمایه گذاری

·سرمایه

· بازار سرمایه

· سرمایه گذاری

· انواع سرمایه گذاری

· ریسك و بازده

· بورس

با شروع زندگی جمعی انسانها،‌علم اقتصاد پا به عرصه وجود نهاد. آنجا كه هر فرد یا خانواده در ازای كار و خدمت یا عرضه كالا و محصول، پاداش و مزدی می ستاند. كشاورزی كه گندم مازاد بر مصرفش را عرضه می كرد، می توانست دیگر اقلام مورد نیاز خود را دریافت نماید. در واقع كشاورز دریافته بود كه اگر بخواهد به تنهایی كلیه مایحتاج خود را تأمین نماید، ناچار است به كیفیت پایین دست ساخته های خود قانع باشد و حتی مجبور شود دست از بعضی از نیازمندی هایش بشوید.

شاید جزء اولین یافته های انسان در زندگی جمعی بود كه می توانست به جای آنكه خودش نخ بریسد، پارچه ببافد، كشاورزی و گله داری كند، به شكار برود و … ، از آنجا كه در موقعیت بهتری برای كشاورزی بود (مثلا زمین كشاورزیش در كنار رودخانه قرار داشت یا خاك آن حاصلخیزتر بود)، با كیفیت بهتر و مقدار بیشتری محصول تولید كند و اجازه دهد دیگرانی كه در موقعیت بهتری برای شكار هستند برای خودشان و او شكار كنند. بنابراین كافی است او محصولات خود را با شكار، پارچه و دام همسایگان خود معاوضه نماید. این نوع مبادله كالا به كالا كه داد و ستد پایاپای نامیده می شود، پایه و اساس تمامی داد و ستدهای امروزی است.

این نوع معامله با وجود سادگی، مشكلاتی نیز دارد. عرضه كننده كالا باید همان موقع معامله را پایاپای كند. در صورتی كه شاید كالای طرف مقابل را نه در این زمان بلكه حتی در فصل دیگر احتیاج داشته باشد. دامنه این نوع معاملات از لحاظ زمانی و مكانی نیز بسیار محدود است، چرا كه نه شكار شكارچی تا فصل دروی گندم سالم می ماند و نه كشاورز می تواند محصول خود را برای مبادله به شهرهای دوردست بفرستد.

چنین بود كه كالای كمكی سومی وارد داد و ستدهای پایاپای شد كه تا حد زیادی مشكلات را برطرف می نمود. كالای استاندارد و مورد قبول همگان، دارای ارزش تقریباً ثابت و قابل اتكا، با توانایی بالا برای مبادله با هر نوع كالا و خدمات و قابل حمل و نقل و ذخیره و نگهداری، طلا و مسكوكات آن. با اتكا به این كالای كمكی كه اكنون پول نماینده آن است،‌طرف دیگر تمامی داد و ستدها جای خود را به آن دادند. كشاورزی كه كالایی برای عرضه دارد، در یك طرف بازار كالای خود را با پول معاوضه می نماید و در طرف دیگر بازار همان پول را به ازای پارچه و دام مورد نیاز خود می پردازد. اكنون مقیاسی همگانی و قابل فهم وجود دارد كه تمامی كالاها و خدمات را با آن بسنجند.

اكنون می توان پول را به جای هر كالا یا خدماتی ذخیره و پس انداز كرد، به شهر دیگری برد و هر جا و هر زمان كه نیاز باشد به كالا و یا خدماتی دیگر تبدیل نمود. میزان پول نزد هر كس قدرت خرید او رانشان می دهد. پس انداز پول به معنی ذخیره توانایی خرید كالا و خدمات است.

سرمایه

با پیچیده تر و گسترده تر شدن كارها و خدمات و تخصصی تر شدن آنها، دیگر بسختی می توان انتظار داشت كه كسی به تنهایی بتواند خود اقدام به تأسیس واحدی جهت انجام آن كار یا ارائه خدمات نماید. پر واضح است كه با وجود واحدهای بزرگ و پرتوان،‌اگر كسی به تنهایی چنین اقدامی نماید، توان رقابتی كافی نخواهد داشت. راه حل این مشكل در ایجاد بنگاههای اقتصادی شراكتی است. بدین معنی كه صاحبان ایده و متخصصان از یكسو و صاحبان سرمایه و پول از سوی دیگر گرد هم می آیند و با تشریك مساعی و شراكت در سود و زیان ،‌بنگاهی تأسیس می كنند تا در جهت كار یا خدمت مورد نظر فعالیت نماید. بدین ترتیب یك شركت تأسیس می شود، شركتی كه هر مؤسس آن سهمی از مالكیت شركت را به خود اختصاص داده است و در سود و زیان مجموعه به اندازه سهمش سهیم است. یك شركت می تواند به روشهای گوناگون تأسیس و راه اندازی شود (شركت با مسئولیت محدود، شركت سهامی خاص،‌شركت سهامی عام یا … ).

آنگونه كه شرح داده شد، سرمایه ركن اساسی تشكیل و تأسیس هر فعالیتی است. صاحبان سرمایه با مشاركت صاحبان ایده و تخصص،‌اقدام به تأسیس واحدهای تجاری،‌صنعتی یا خدماتی می كنند. این شراكت منجر به تشكیل كارخانه ها، كارگاهها و شركتهای بازرگانی و خدماتی می گردد. فعالیت آغاز می شود و واحد تأسیس شده به سوددهی می رسد و یا احیاناً زیان ده می شود.

اكنون صاحب سرمایه اگر تصمیم بگیرد كه در تأسیس بنگاه اقتصادی دیگری مشاركت نماید، ممكن است مجبور شود مقداری یا تمام سرمایه مصرف شده در بنگاه پیشین را بازپس گیرد. به عبارتی دیگر، از سویی سرمایه ای وجود دارد كه در تأسیس یك واحد اقتصادی بكار رفته است و صاحب آن سرمایه نقداً آنرا در دست ندارد. اما این فرد احساس م یكند كه می تواند با در دست داشتن این سرمایه ،‌كار و فعالیت جدیدی را پایه گذاری نماید. از سوی دیگر، فرد دیگری كه صاحب سرمایه است می خواهد آنرا در فعالیتی با مشخصات موردنظرش سرمایه گذاری كند. كافیست این دو با هم آشنا شوند و در مورد مبلغ،‌شرایط پرداخت و مشخصات دیگر به توافق برسند. آنگاه سرمایه نخست جای خود را به سرمایه دوم می دهد و در بنگاه دیگر عامل تولید كار و فعالیت و ارزش افزوده می گردد.

ریسك و بازده

اصل ثابتی در فرهنگ سرمایه گذاری وجود دارد و آن اینكه سرمایه از ریسك و خطر گریزان است و به سوی بازده و سود تمایل دارد. این چنین است كه سرمایه گذاران از ورود سرمایه شان به جایی كه خطر و ریسك وجوددارد یا افق نامشخصی در برابر سود و اصل سرمایه شان هست، امتناع می كنند. اما آیا می توان جایی را برای سرمایه گذاری یافت كه ریسك نداشته باشد؟

ریسك و خطر از دست دادن اصل و فرع سرمایه در همه جا هست، بعضی سرمایه گذاری ها پرخطرترند و بعضی كم خطرتر. سرمایه گذار با توجه به میزان خطر و ریسك سرمایه گذاری، انتظار سود و بازده متناسبی دارد. اگر سرمایه اش را در جای كم خطرتری به فعالیت می اندازد، باید از صاحب سرمایه ای كه خطرپذیر بوده و پول خود را در فعالیت پر ریسك بكار می اندازد، انتظار بازده كمتری را داشته باشد.

افراد در تجزیه و تحلیل هایی كه انجام می دهند در نهایت امید دارند كه با توجه به ریسك سرمایه گذاری، بازده متناسب با آن را به دست آورند. هر پروژه سرمایه گذاری باید برای رسیدن به اهداف مورد نظر، این فرآیند را طی كند. یك سرمایه گذاری منسجم مستلزم تجزیه و تحلیل اهداف و شرایط موجود و سپس تصمیم گیری در خصوص نحوه انجام آن می باشد. در نظر گرفتن این موضوع می تواند از بسیاری از خسارت ها جلوگیری كرده و باعث بیشتر شدن بازده سرمایه گذاری شود. در شرایط تعادل بازار، بازده بالا همواره ریسك بالاتری را نیز به دنبال خواهد داشت. این موضوع موجب می شود كه همواره تصمیم گیری جهت سرمایه گذاری براساس روابط میان ریسك و بازده صورت گیرد و یك سرمایه گذار همواره دو فاكتور ریسك و بازده را در تجزیه و تحلیل و مدیریت سبد سرمایه گذاریهای خود مورد نظر قرار دهد. میزان سود (زیان) جاری یك سرمایه گذاری به اضافه افزایش (كاهش) ارزش اصل دارایی را بازده گویند كه معمولاً نسبت به قیمت تمام شده ابتدای سرمایه گذاری انجام شده محاسبه و به درصد بیان می شود: ذیلاً مقایسه بازدهی یك دلار سرمایه گذاری در سال 1800 میلادی و نمودار تغییرات آن تا سال 2000 ارائه شده است. ارزش یك دلار مذكور در سال 2000 برای سهام 47/7 میلیون دلار، اوراق قرضه 744،10 دلار، طلا 11 دلار و كالای كشاورزی 13 دلار بوده است.

برای ریسك نیز تعاریف متعددی وجود دارد. از جمله اینكه ریسك میزان اختلاف بازده واقعی از بازده مورد انتظار می باشد. سرمایه گذاری در هر حوزه اقتصادی، میزان مشخصی از بازده را مورد انتظار قرار می دهد. احتمال تغییر این میزان بازده و دامنه احتمالی تغییرات بازده در سرمایه گذاری مورد نظر، ریسك و خطر آن نامیده می شود. با توجه به این تعریف می توان گفت كه ریسك اوراق مشاركت دولتی با سود و سررسید معین بسیار پایین می باشد. چون احتمال كمی وجود دارد كه دولت نسبت به بازخرید اوراق و انجام تعهدات خود ناتوان باشد. اما آیا انتخاب یك سرمایه گذاری با ریسك پایین بهترین انتخاب است؟

پاسخ این پرسش به روحیات افراد بستگی دارد. اینكه فرد تا چه حد محافظه كار و از ریسك و خطر گریزان است و یا تا چه حد به استقبال فرصتهای پرخطرتر ولی با بازده بالاتر می رود. از آنجا كه در بازار سرمایه، تحمل ریسك بیشتر، اغلب به معنی انتظار دریافت بازده بیشتری نیز می باشد، پذیرش ریسك كار غیرمنطقی نخواهد بود. در واقع هیچ وقت بدون قبول ریسك بالاتر نمی توان سود بیشتری كسب كرد. بنابراین پیش از تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری، باید میزان بازده و ریسك مورد انتظار را در نظر گرفت.

بورس

واژه های سرمایه و بازار سرمایه با نام بورس اوراق بهادار مترادف و ملازم شده اند. بورس اصطلاحاً به بازاری یكپارچه از یك نوع یا یك رده كالا گفته می شود. به عنوان مثال بورس طلا و نقره یا بورس لوازم خانگی. اینكه چرا گردش كالا در بورس بیشتر از خارج آن است یا اینكه چرا تمایل به خرید و فروش كالا در بورس آن كالا بیشتر است،‌دلایل متعددی ممكن است داشته باشد.

برای خریداران از آن جهت كه می توانند مطمئن باشند كه تمامی مدلها و انواع یك كالا را در مكان محدودی در دسترس دارند و با صرف زمان و هزینه اندك، می توانند آنها را از لحاظ قیمت و كیفیت مقایسه كنند،‌مزیت بسزایی است. از طرفی چون تعداد زیادی فروشنده برای فروش كالایشان رقابت می كنند، قیمت ها قابل اطمینان تر است. برای فروشندگان نیز از آن جهت كه فروشگاهشان در بورس كالای مورد نظر واقع شده و هر كسی بخواهد جنسی از آن دست خرید كند، بورس مورد نظر را باید مدنظر داشته باشد، حسن بزرگی است. معروف شدن محلی به بورس یك كالا و مراجعه متعدد خریداران و فروشندگان و سایر عوامل بازار،‌ باعث رونق آن محل و بازار شده و مزیتی نسبت به فروشگاههای خارج از بورس برایشان ایجاد می كند. تشكلهای صنفی نیز در این شرایط منسجم تر عمل می كنند.

بازارهای بورس پیشرفته مانند بورس اوراق بهادار و بورس كالا نیز از قواعد مذكور تبعیت می كنند. در بورس اوراق بهادار،‌محلی فراهم شده كه سرمایه ها و مالكیت ها و واحدهای اقتصادی بتوانند مبادله شوند. در خارج از بورس اوراق بهادار نیز مالكیت شركتها مبادله می شود. اما بسیار معدود و نادر،‌كند و همراه با ریسك بسیار بالا. زیرا به علت شفاف نبودن اوضاع شركتها، سرمایه گذار بمانند تیری در تاریكی باید تصمیم گیری نماید. اما بورس اوراق بهادار مكانی است كه با وجود شفافیت اطلاعات و نظام عرضه و تقاضای موجود در آن،‌قیمت ها در سطح معقول تر و عادلانه تری قرار دارد و سرمایه گذار با طیب خاطر بیشتری معاملات مورد نظر را انجام می دهد.

در بورس كالا نیز همین طور است. به عنوان مثال در بورس فلزات،‌خریدار و فرشونده براحتی به داد و ستد می پردازند، عوامل واسطه بازار به حداقل می رسد و تولید كننده و مصرف كننده نهایی ریسك فروش یا خرید در آینده را با معاملات تأمینی كاهش می دهند. بنابراین هم تولید كننده مطمئن می شود كه در صورت تولید محصول در 6 ماه آینده ، خریداری هست كه آنرا به قیمت مناسبی خرید نماید و هم مصرف كننده كالا، از اینكه كالای مورد نظرش در سال آینده با قیمت مناسب به دستش برسد، نگران نیست.

معافیت مالیاتی

سود حاصل از سرمایه گذاری در بورس اوراق بهادار در بسیاری از كشورها معاف از مالیات و یا مشمول تخفیف مالیاتی است. این امتیاز را از آن جهت قائل می شوند كه سرمایه ها حتی المقدور به بورس جلب و جذب شوند و منابع مالی نسبتاً بلندمدت در اختیار واحدهای تولیدی قرار گیرد. در ایران،‌مبالغ حاصل از فروش سهام شركتها در تالار بورس،‌تنها مشمول نیم درصد مالیات است كه از فروشنده سهام اخذ می شود (در خارج از بورس،‌درآمد ناشی از معاملات سهام مشمول 25% مالیات نسبت به قیمت اسمی می گردد). از طرفی شركتهای پذیرفته شده در بورس نیز كه در تالار اصلی یا فرعی معامله شوند،‌مشمول 5/22% مالیات سالانه شركت هستند كه در مقایسه با 25% مالیات بر درآمد شركتهای خارج بورس،‌معافیت قابل توجهی است. برای صاحبان سرمایه،‌سرمایه گذاری در جایی كه سود فعالیت آن از معافیت مالیاتی برخوردار است، ‌ترجیح دارد.

حق رأی و اعمال مدیریت

صاحبان سهام شركتها به نسبت تعداد سهام دردست خود، در مجمع عمومی صاحبان سهام، حق رأی داشته و می توانند در انتخاب مدیران و تعیین خط مشی آینده شركت، مداخله و مشاركت داشته باشند. این امتیاز به صاحبان سپرده های بانكی داده نشده و سپرده گذاران در اداره امور بانكها دخالتی ندارند.

تنوع سرمایه گذاری ها

در بازار سرمایه مصطلح است كه می گویند تمام تخم مرغها را داخل یك سبد نچینید كسانی كه تمام سرمایه اشان در یك فعالیت اقتصادی به گردش درآمده،‌همیشه در معرض ریسك و خطر بیشتری هستند. زیرا در صورت پیش آمدن مشكلی برای آن واحد، تمامی سرمایه و مایملك آنها به خطر می افتد. تنوع اوراق بهاداری كه در بورس عرضه می شود، به شخص این امكان را می دهد كه سرمایه خود را بین سهام گوناگون و در صنایع مختلف توزیع كند.

اطمینان از محل سرمایه گذاری

شركت هایی كه سهامشان در بورس اوراق بهادار معامله می شود،‌باید شرایط و ضوابط تعیین شده توسط بورس را مراعات نمایند كه بعضی از شرایط یاد شده در بخش شرایط پذیرش شركتها در بورس آورده شده است. بدین جهت خریدار سهام، آسوده خاطر است كه سهامی كه در بورس معامله می شود، متعلق به شركت هایی است كه هنگام پذیرش مورد مطالعه دقیق قرار گرفته اند. در ضمن او با مطالعه دقیق روی تمامی اطلاعات منتشره و بررسی عملكرد شركت در مقایسه با رقبا و دیگر شركتها، اقدام به سرمایه گذاری می كند. در صورتی كه در خارج از بورس. سرمایه گذاری بدون اطلاعات و داده های قابل اعتماد، مانند تیری در تاریكی است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *